تو از کدوم دنیایی

که با بودنت کویر خشک وجودم سیراب میشود

و قلبم سرشار از مهر و عطوفت

رو به جاده انسانیت می نگرد

همیشه مشتاق بودم که با طراوت اسمان امیخته شوم

و در زمان بارش بر قلبهای شکسته ببارم

 قلبی که به وسعت اسمان

و به پاکی دریا

در وجود مهربانت می تپد

و صداقت وجودت مرا شیفته همیشه با تو بودن می کند